چهارشنبه له بودم. دو ماه و نیم است که از صبح زود تا ۵ عصر بی وقفه و با انرژی میخوانم و مینویسم و بحث میکنم و سعی میکنم کار این و آن را راه بیندازم و جلوی اقدامات غیرقانونی و تندروی ها را بگیرم. دو ماه

در من سه آدمی نفس می کشند یکی زن جوانی آتنا گونه و آرتمیس صفت که مردانه می دود و می جنگند و قصد دارد روی قوه بیان و تسلطش کار کند تا رشد کند و از حاصل زحماتش را درو کند و به خودش افتخار کند و به او ا

کار جدید خیلی چیزها به من اموخته است

از دخترک درسخوان شنگول خوش بین و پرحرف فاصله میگیرم و به یک زن میانسال اجتماعی سختکوش تبدیل میشوم

باید روزی ده بار به خودم بگویم

۰من ساده و خوش باور نیستم بلکه عاقبت اندیش و زیرکم

من ترسو و ضعیف نیستم بلکه شجاع و قوی هستم

من پرحرف نیستم بلکه کم گو و گزیده گو هستم

اگه ثمره این چند ماه مدیریت تمرین سه گزاره فوق باشد، باید به خودم افتخار کنم

خاله مرضیه دیشب میگفت حواست باشه مثل مامانت خودت رو پیر نکنی.

پیر می کنم.

ساعت ۵ عصر است و تازه دارم بر میگردم شرکت. از صبح دویده ام و حالا یه احساس عجیبی بهم می گوید

به نظرت زیادی غرق نشدی؟ رشته اعتدال را گمنکردی؟

گم کردم.

خسته ام. دلم استراحت می خواهد.

حسین محب اهری تا اخرین لحظه های عمرش می خندید و می رقصید. ما چرا از زندگی لذت نبریم؟ من چرا از لحظه لحظه زندگی لذت نبرم از کجا که بیست و ششم دی ماه سال ۹۸ زنده باشم? .... یک روز که دلم از وضعیت مبتذلم

به پهنای صورتم اشک می ریزم.این روزها زیاد یواشکی گریه میکنم اما جلوی بقیه نقش آدمهای شاد و امیدوار را بازی می کنم.چه کسی خوشحال است؟آیا مهسا که بچه دومش را به دنیا آورده شاد است؟فکر نکنم در تصور من مه

چرا خوشحال نباشم؟وقتی خدا کمکم کرد و توانستم از اندوه دلبستگی و دلتنگی از یک طرف و شرم طرد شدگی و عدم عزت نفس از دیگر سو رها شوم.تمامش کردم مستقیمپرسیدم که میروی یا بر میگردی وقتی درست جواب نداد و س